کویر- محیط زیست

به مناسبت ۲۸ خرداد- ۱۷ ژوئن روز جهانی مهار بیابانزایی

بر پايه‌ي نتايج حاصل از تازه‌ترين پژوهش‌هاي منتشر‌شده‌ي بين‌المللي، از بين 45 عامل بيابان‌زايي، 39 عامل مربوط به مديريت غير معقولانه‌ي منابع آب، خاك، گياه و ديگر مؤلفه‌هاي انساني متأثر از آن بوده و تنها شش مورد از عوامل تشديد‌كننده‌ي بيابان‌زايي ريشه در ويژگي‌هاي طبيعي و اقليمي سرزمين دارد. از آن جمله كيفيت مديريت حاكم بر منابع طبيعي و كشاورزي يكي از مهمترين عواملي است كه به صورتي تؤامان هم مي‌تواند اثري كاهنده و هم شتاب‌دهنده بر روند تخريب سرزمين و تشديد جريان بيابان‌زايي ايفا كند؛ دريافتي كه اهميت اين حوزه از دانش و فناوري‌هاي مرتبط با آن را در هر دو بخش مديريت سازه‌اي و غيرسازه‌اي آشكار مي‌سازد. اگرچه در بخش سازه­اي پيشرفتهاي شگرفي در اثر فناوريهاي نوين در كشور روي داده است ولي هنوز در مديريت غيرسازه­اي ديدگاه­ها مبتني بر اصول پايداري نيست. ازاينرو بيشتر منشاء علل بيابانزايي را در حوزه­هاي كاري ديگري بغير از منابع طبيعي و كشاورزي بايستي جستجو كرد.   

موج سبز و  سپهر سليمي و مهدي اشراقي  در فاصله روزهاي 16 تا 22 خرداد كه همزمان با روز جهاني محيط زيست (پنجم ژوئن برابر با 16 خرداد)  است از وبلاگ‌نويسان فرهيخته‌ي كشور، فارغ از موضوعات مرسوم و تخصصي­شان خواسته است  كه  به اين عيار فيروزه‌اي و ناب ، به طبيعت هوش‌ربا، با تمام اهالي كوچك و بزرگش حرمت ‌نهيم و موج سبزي راه بياندازيم و از محيط زيست بنويسيم. موجي كه كمك كند تا خارج از جناح بنديهاي سياسي ، اقتصادي  به فكر حفظ محيط زندگي تمامي جانداران جهان باشد. محيطي كه  پروردگار مهربان آنرا به ما امانت داده است.

از دوستان عزيز فضاي وبلاگستان مي‌خواهم كه  به اين موج سبز لبيك گويند و فضاي دوست‌داشتني وبلاگستان را به  محيط زيست اختصاص دهند هرچند كه بسيار كوچك باشد.

 بياييد تا بيشتر به هم كمك كنيم تا دين  و حرمت خود را به عنوان يك انسان سبزاندش و طبيعت‌دوست ادا كنيم و كمتر از بزرگ‌نمايي آنچه كه لغزش مي‌پنداريم سخن ياد كنيم.  

اين سبز انديشي گواراي وجود همه سبز انديشان باد

بمنظور  برآورد ميزان روانآب از  روشهاي متفاوتي ميتوان سود جست كه معروفترين آنها روش كرو نامبر است. در بيشتر حالات ميزان رواناب حاصل بصورت تخميني بوده و مقدار رطوبت خاك (بخصوص در لايه سطحي) كه نقش مهمي در شروع رواناب دارد كمتر لحاظ ميشود. بهمين دليل احساس مي شود كه بايد در مقادير كرونامبر با توجه به شرايط كشور اصلاحاتي بوجود آورد.

 هم گامی جشن فرهنگ و طبیعت بر تمامی دوستداران محیط زیست مبارکباد

درويشي از اين دنياي مجازي خواسته كه از تجربه‌هاي مشابه و فضيلت‌هاي ظاهراً ناچيز بنويسند كه مي‌تواند زندگي را زيباتر و ايمن‌تر و پوياتر سازد. اين حكايت ذهن من را به سالها دور هنگامي كه 4 يا 5 ساله بودم برد.

ببخشيد من دير رسيدم سفر كاري بودم.  مي بينم داد همه بر آسمان بلند شده كه چرا سيرك ايتاليايي به همت والاي سازمان حفاظت محيط زيست در پارك پرديسان شروع بكار كرده است. من تعجب مي كنم از اين وبلاگهاي محيط زيستي كه چرا مسئله به اين خوبي را كه در راستاي اهداف عاليه درآمد از محيط زيست است  را به باد انتقاد گرفته اند. 

آيا دوستان عزيز نميدانند كه اگر اين سيرك نبود برخي از متخصصين محيط زيست كشور(مثل خود من) به دليل مشغله كاري هرگز نمي­توانستند از اين نزديكتر قيافه تمساح، ببر ، شير آفريقايي و.... را ببينند و با آن آشنا شوند (هديه بليط رايگان  پذيرفته ميشود). چرا نمي گذاريد رفتارشناسي وحوش در طبيعت كه يك كار پژوهشي مهم براي احيائ زیستگاهاست و به دليل نبود امكانات مالی معوق مانده با استفاده از همين حيوانات موجود در سيرك انجام گيرد. مطمئن هستم كه نتايج اين پژوهش كمك بزرگي براي اهداف آموزشي اكوپارك پرديسان خواهد بود.  علاوه برآن ياد خواهيم گرفت كه چطور از تمساح پوزه كوتاه ايراني(گاندو) ، يوز ايراني، پلنگ بزرگ زاگرس، خرس سياه و .... پول درآوريم و از محيط طبیعت پردیسان به عنوان یكی از پارك‌هاي آموزشی، پژوهشی و تفرجی سازمان حفاظت محیط زیست بهره ببريم و تخمه بشکنیم.

گذشته از اينها، هر روز در كل كشور از كوچك و بزرگ گرفته  اگر به  گربه­اي،  كلاغي ،  خري ... برخورد كنيم با سنگ و چوب به دنبالش ميافتيم و حالا بزن كي نزن  و طوري رفتار ميكنيم كه  انگار پدركشتگي با آنها داريم . حالا دو تا حيوان را هم با شلاق وادار به  رقص كردن نه تنها جرم نيست بلكه هنر هم هست اين همه سر وصدا  كه ندارد ............ برو مجيدجان  بذار كارمون را بكنيم.

اگر واقعا روش صيادي صنعتی چنين لطماتي را به بوم­سازگان دريايي ميزند و در هر بار برداشت ۷۳ دلفین و...از بین میروند پس بايد هر روز مردمان سراسر گيتي شاهد چنين مرگ هاي دسته جمعي دلفين ها و ديگر موجودات دريايي در ساحل باشند و مطمئنا در اين ارتباط اخبار آن به دست ما ميرسيد پس این استدلال نامعقول به نظر میرسد. با این حساب باید نسل اينگونه دلفينها و بسيار ديگر موجودات ، پس از گذشت چند سال از شروع صيد صنعتي ازبين رفته و دیگر یافت نمی شدند. پس موضوع دیگری است. 

«اكنون زمان آن فرا رسيده كه برنامه‌ريزانِ توسعه‌ي ملي،‌ با آگاهي لازم نسبت به آنچه عميقاً سرنوشت بشريت و آيندگان را به مخاطره افكنده،‌ طرح‌ها و سياست‌هاي اساسي كشور را بر محور و اولويت حفظ محيط‌زيست، منابع‌طبيعي و سلامت عمومي جامعه قرار دهند.»
معصومه‌ ابتکار

      سرانجام به 15 اكتبر 2007 رسيديم؛ روزي كه به قول فرداد دولتشاهي عزيز: «مثل هيچ روزي نيست.» و به تعبير دوست هميشه همراهم: «مي‌تواند شكوه‌مندترين رستاخيز سبز در دنياي مجازي» لقب بگيرد.
      احساس خوبي را دارم تجربه مي‌كنم، اينكه غريب نيستم و نه‌تنها نفس گرم محمد، هومن، ديده‌بان گرامي محيط زيست وطن، فرداد، سپهر، مرد خاكي، عليرضا، ماندانا، محمدرضا، عمار، بامداد، سيامك، ناصر، صفورا، مجتبی، مهدي و ... را پشت سر خويش حس مي‌كنم، بلكه به آينده‌ي روشن وطن؛ وطني كه فرزنداني عاشق طبيعت را از دامن چنين پدر و مادرهاي فرزانه‌ و هوشمندي پرورش داده و خواهد داد، ايمان دارم و مي‌دانم كه «اروند»‌هاي امروز و فرداي اين سرزمين اهورايي به نيكي و شايستگي مي‌توانند راه بزرگاني چون فرج‌الله محمودي، علي خليلي، اسماعيل رهبر، كامبيز بهرام‌سلطاني و ... محمّد خسروشاهي را طي كنند.    

    دوستان عزيز من!
    نبايد از خاطر ببريم كه به قول درويش: «محيطی که در آن زيست می‌کنيم، منبعی است کمياب که نشاط، تفريح و شادی را در بخش مصرف عرضه می‌کند. دليل برخورداری محيط زيست از صفت «کميابی» را بايد در کيفيت منحصر به فرد و درجه‌ي خلوص تمامی منابع موجود در آن دانست. آب و هوای پاک، چشم‌اندازهای ناهمتا، آبشارهای ديدنی، گردشگاه‌های طبيعی، طنين‌های شنيداری هوش‌رُبا و ... در شمارِ کالاهای زيست‌محيطی جای می‌گيرند که منبع اصلی تأمين و عرضه‌ي نشاط، شادابی و آرامش موجودات زنده، به ويژه انسان محسوب شده و کيفيت برخورداری از آنها، شناسه‌ای است که عيارِ رفاه جامعه را نشان داده و محک می‌زند.»
    و 23 مهرماه 86، مي‌تواند همان روز بزرگي باشد كه بسياري از وبلاگ‌نويسان فرهيخته‌ي جهان، فارغ از مرزبندي‌هاي مرسوم نشان خواهند داد كه تا چه اندازه به حفظ اين عيار فيروزه‌اي و ناب زندگي، به طبيعت هوش‌ربا، با تمام اهالي كوچك و بزرگش عشق مي‌ورزند و حرمت مي‌نهند.
    از پروردگار مهربان مي‌خواهم كه هرگز نگذارد، قارچ‌هاي غربت فضاي سبز و زنده و دوست‌داشتني وبلاگستان محيط زيستي را به دشنام و عداوت و عيب‌جويي و مچ‌گيري آلوده كند و چشمان آن معدود افرادي را كه جز عيب و نفرت و كينه در وبلاگ‌هاي‌شان نقش نمي‌بندد، به نور عشق، محبت و بخشش روشن سازد و ياد بگيرند: هر از چندگاهي مي‌شود در ستايش كارها و نوشته‌هاي خوب هم سخن گفت و مطلب نوشت و از بزرگ‌نمايي آنچه كه لغزش مي‌پنداريم، به نام حفظ اصول و ملاحظات ملّي ياد نكنيم و آنقدر آسان، اعتبار و حرمت خود را به عنوان يك انسان سبزاندش و طبيعت‌دوست خدشه‌دار نسازيم. 

اين رستاخيز سبز گواراي وجودتان باد